Het is september 2008.

Na ruim een jaar  is de 'schilderstilte' doorbroken.

Mijn atelier is opgeruimd, mijn brein wordt opgeschoond.

Er is weer ruimte.

Trouw staat daar mijn schildersezel, verlangend naar een nieuw doek.

Na een paar keer duo-schilderen met een andere creatieve geest, is het tijd voor .... mij en het doek.

Het is een schreeuwend verlangen in mij om te schilderen.

Het moet eruit. Ik moet het doen. Ik wil het doen.

Het doek doet mee en staat stralend wit nog harder te schreeuwen.

Het wil aangeraakt en gevangen worden in de dans van mijn handen.

Wit is mooi. Maar wit zal het niet blijven.

Na twee weken werken in fasen, in mijn brein en op het doek, is mijn schilderij een feit.

Geboren!

Het heet Underground: klik hier